Teoretycznie jeszcze jest zima, ale zimą temperatury 15-20 stopni C nie są zwyczajne, więc przyjmijmy, że jest wiosna. Wprawdzie prawie nic się jeszcze nie zieleni, ale ptaki już szaleją na drzewach i łąkach.
A jak widać na zdjęciach z Wielkopolskiego Parku Narodowego, wszystko z ziemi wyłazi. Nawet krety.
Jeden z najbardziej charakterystycznych symboli wiosny – pola kwitnącego rzepaku w okolicach Trzebawia (Wielkopolski Park Narodowy).
Jeziora Wielkopolskiego Parku Narodowego
Małe jezioro Kociołek i większe – Góreckie z wyspą Zamkową.
Tematem dzisiejszego wyjazdu było polowanie na parowozy. A konkretnie na ten jeżdzący trasą Wolsztyn-Poznań. Dzięki zorganizowaniu ekipy polującej udało się go ustrzelić dwukrotnie – raz jak jechał do Poznania i drugi raz w drodze powrotnej. Jako bonus był też szynobus. A drugi bonus to wielki jeleń, który przebiegł nam drogę razem ze swoją panien… łanią znaczy się. A rogi miał naprawdę duże. 
Zdjęcia są pod miniaturką.
Niedzielna przejażdzka do Szreniawy.
P.S.
Zapomniałem dopisać – 3 dziury w dętkach na jeden dzień i jeden rower to chyba dość? Najpierw jedna tuż po wyjeździe z domu, potem druga (duża!) przy zdejmowaniu dętki i trzecia przy powrocie, tuż przed domem. A i jeszcze zapasowa dętka miała wentyl, który nie chciał przejść przez otwór w obręczy. Limit awarii na ten sezon się wyczerpał…
Zaraz nadjedzie pociąg…
… i nadjechał, ale tak szybko, że nie złapałem go od frontu.
Nie ociągać się tam z tyłu!
Czapki z głów…
Wiadukt zdobyty!
Na stacji w Szreniawie.
Detale kolejowe.
Kilka migawek z majówki 2009.
Wiosna na całego, ale mogłoby być trochę cieplej. Dziś słonecznie i bezchmurnie, ale tylko 12-15 stopni C.
W tym roku jesień wyjątkowo się ociąga. Prawie połowa października, a większość drzew w Wielkopolskim Parku Narodowym jeszcze zielona. Temperatura była bardziej jak we wrześniu (prawie 20 stopni), więc jeździło się bardzo przyjemnie (mimo, że nieco wiało).
Aby zobaczyć zdjęcia kliknij link.
W Szreniawie, małej miejscowości na trasie z Poznania do Wrocławia, znajduje się wieża widokowa, a właściwie mauzoleum rodziny Bierbaumów. Roztacza się z niej rozległy widok na okolice Komornik oraz południową część Poznania. Niedaleko od wieży, w samej wsi znajduje się Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego, które wraz z WPN opiekuje się mauzoleum.
Gorący letni dzień, więc czas na rower. Dwa litry wody ze sobą, no i zapas w portfelu. 
Okolice bardzo ładne, zresztą można zobaczyć na zdjęciach. Akurat był czas żniw, więc na polach wszędzie leżały belki słomy. W lesie na szczęście nie było już tak gorąco, nawet gdzieniegdzie było czuć wilgoć po wczorajszej burzy.
Niestety niedaleko od końca wycieczki zerwał mi się łańcuch, jedynie interwencja dobrej zmotoryzowanej duszy uratowała mnie od długiego spaceru do domu.
