Migawka

Parę zdjęć - wyjątkowo robionych komórką (a fuj!), no ale nie chciało mi się targać aparatu. Aha, zdjęcia z przejażdzki rowerowej, jakżeby inaczej. Są to okolice miejscowości Wiry pod Poznaniem. Jak sama nazwa wskazuje, to miejscowość nieco zakręcona. Szczególnie jeśli chodzi o ulice w niej, same zawijasy.

Noc Muzeów 2008 - Poznań

Właściwie nie noc, ani nawet nie wieczór. Późnym popołudniem wybrałem się do centrum łyknąć trochę kultury. No i oczywiście zdjęcia porobić, inaczej być nie może. Jak zwykle dużo ludzi, do Muzeum Archeologicznego trudno było w ogóle wejść. Zbyt dużo czasu nie spędziłem na tej imprezie, bo pojawiły się chmury burzowe i trzeba było uciekać… na inną imprezę.

Niedziela w markecie…, a nie bo dziś były pozamykane. Nie pozostało nic innego jak pojeździć rowerem. Tym razem wybrałem się przez okolice jez. Jarosławskiego w WPN, potem na Wiry, Łęczycę i dalej w kierunku Warty. A szlak nad Wartą w stronę Puszczykowa piękny jest.

Tradycyjnie sobotę należy spędzić na rowerze. A nie w supermarkecie! …. do którego to jedzie się w niedzielę.

Majówka, czyli rowerem po Wielkopolskim Parku Narodowym.

Kilkanaście ujęć z małego pikniku lotniczego w Zborowie koło Poznania, a właściwie koło Dopiewa.

Bezdroża i drogi - tak właśnie wyglądała dzisiejsza wycieczka rowerowa. Przede wszystkim bezdroża, bo znów mapa pokazywała drogi istniejące tylko w teorii. Taka sama kreska w terenie okazała się albo dziurawą miedzą albo dobrze utrzymaną drogą szutrową. No, ale jak już będę znał wszystkie okoliczne drogi, to mapa będzie niepotrzebna.

Tym razem w ramach wiosennego rozruszania mięśni wybrałem się na przejażdzkę po WPN (jak zwykle ;-)) - nie mylić z WNP. Wyczekałem do godz. 16:00 na popołudniowe światło i opłaciło się. Wiatr trochę zawiewał, ale było ciepło i przyjemnie. Trochę zmyliła mnie mapa, bo tam gdzie miał być szlak rowerowy była dziurawa ścieżka, a potem i nawet i ona zniknęła i musiałem się przedzierać przez krzaki. No ale teraz już wiem, którego miejsca unikać.

Teraz mi się przypomniało, że jest coś takiego jak Kalendarz turysty i sympatyka Wielkopolski. Są tam imprezy lepsze i gorsze, ale zawsze można coś interesującego znaleźć.

Tym razem w planach była wycieczka do Kórnika. Najpierw zajrzeliśmy na zawody MTB w Puszczykowie, a potem ruszyliśmy w trasę. Z początku było chłodnawo i trochę kropiło, ale przed południem się rozsłoneczniło i robiło się coraz cieplej (minus wiatr, który cały czas zawiewał).

Myślę, że można to nazwać Rajdem Szarlotkowym, bo nie chwaląc się - zjadłem dwie po drodze. Jedną w Rogalinie - dobra! (”z dużymi kawałkami owoców” - jak mówią w reklamie) i w Kórniku pod zamkiem - ciepła, nienajgorsza ale mikroskopijna.

W Kórniku zjedliśmy też obiad, mimo początkowych obaw, że do Restauracji Kórnickiej nie wpuszczają w stroju sportowym. Z zewnątrz restauracja sugerowała tzw.
“styl GS-ów”, ale w środku nawet całkiem całkiem. To znaczy było tam wiele stylów: rustykalny, myśliwski, etnologiczny i jeszcze pewnie kilka innych.
Jedzenie niedrogie i dobre - kuchnia polska - tylko trochę długo czekaliśmy.

W sumie wyszło 66 km w tzw. terenie mieszanym, większość szosą ale i były też odcinki po drogach leśnych. Na polnych drogach po ostatnich deszczach bardzo mokro i wielkie kałuże, natomiast w lesie o dziwo bardziej sucho.