Zimno bo zimno (-15 st. C), ale w końcu wstać trzeba. Termos z herbatą przygotowany, potrójna warstwa ubrań i jedziemy do Rogalina! W nocy naprószyło trochę śniegu, ale niewiele. Za to na Warcie lód na całej szerokości rzeki.
Kilka ujęć Poznańskiego Centrum Kultury ZAMEK (przy okazji testu aparatu Olympus E-PL3).
Jesień piękna jest, a szczególnie w takim miejscu jak Czeszewski Las. Niestety prognoza pogody nie do końca się sprawdziła, zatem nie było słońca prześwitującego przez żółte liście. Ale i tak warto było się tam wybrać, żeby zobaczyć to magiczne miejsce w barwach jesieni.
Drugie podejście do nocnych zdjęć Mostu Jordana w Poznaniu. Niestety deszcz popsuł plany i trzeba było się chować przed nim. Ale co się odwlecze to się nie uciecze.
Ostatni ciepły dzień w październiku (a może jednak nie…) to dobry czas na wieczorną sesję zdjęciową. Miejsce akcji: most św. Rocha w Poznaniu. Efekty jak poniżej, takie trochę próby niestandardowych zdjęć plus jeden widok dla uspokojenia.
To był prawdopodobnie ostatni tak ciepły jesienny weekend w tym roku. Choć mam cichą nadzieję, że jednak nie. Ciepło, zatem wycieczka rowerowa obowiązkowa. A tym razem wybrałem okolice Czempinia, jako że jeszcze tam mnie nie było. I tu miłe zaskoczenie, bo trasa miała być w większości szosowa i okazało się, że drogi są tam w zaskakująco dobrym stanie. A nawet całkiem nowe. Spotkałem też parę lokalnych ciekawostek architektonicznych – do obejrzenia na zdjęciach.
Okolica całkiem ładna, w końcu jest to Park Krajobrazowy im. gen. Dezyderego Chłapowskiego. Cechą charakterystyczną są zadrzewienia śródpolne i piękne aleje wzdłuż dróg.
1. Piechanin
2. Kaplica przy pałacu Chłapowskich, miejscowość Turew
3. Polna droga, okolice miejscowości Rąbiń
Koniec lata… a nieprawda, bo w przyrodzie jesieni jeszcze nie widać. No może rano było dość rześko (jakieś 10 stopni), ale koło południa już pogoda bardzo wakacyjna. Rezerwat Czeszewo jest niewątpliwie pięknym miejscem, w które trzeba jeszcze wrócić jesienią, a może i zimą.
Dziś tylko jedna modelka z parku przy pałacu w Rogalinie. Bardzo cierpliwa, choć makijaż mogłaby nowy zrobić.
Parę ujęć z łąki nad Wartą w Rogalinku. Komarów całe stada latają, ale większość jeszcze “niedojrzała”. Ale to wystarczy, żeby tych kilka pozostałych pocięło…
Godzina piąta, minut trzydzieści, kiedy pobudka zagrałaaaa! Tak, ale o 5:30 to już słońce wschodziło, zatem żeby dojechać na miejsce (Trzykolne Młyny) wstałem o 3:30. Księżyc w pełni przyświecał, więc obyło się bez latarek. Za to zapomniany środek na komary dał się we znaki, to znaczy komary dały popalić. Były ich setki i chciały mnie pożreć żywcem. Aparat zresztą też, bo ciągneło je do świecącego ekranu. Koniec końców parę ujęć mi się udało, a śladów po komarach zbyt wiele nie ma, bo oganiałem się od nich jak szalony.
